S o m b a d e H

۷۰۰۰۰۰۰۰۰۰ تا آدم رو این زمین زندگی می کنن

اتفاق من۷۰۰۰۰۰۰۰۰۰/۱ ام اتفاق دنیاست

اگه انقد پشمم

پس چرا انقد گه می خورم؟

چرا ۶۹۹۹۹۹۹۹۹۹ نفر دیگه هیچ گه ای نمی خورن ؟

یعنی فقط من تو دنیا گه می خورم ؟

پس یعنی من تو ای زمینه تو دنیا تکم

پس کلی واسه خودم غولم

پس چرا پشمم ؟

اینجا چه خبره ؟

+ نوشته شده در پنجشنبه 17 اردیبهشت1388ساعت 3:49 توسط نفر بعدی |

به نظر من فاصله ی یک بودن تا یک ماندن به یک خواستن است

حالا

بستگی به ما دارد

که فاصله ی خواستن و نخواستنمان چقدر باشد

که ببینیم بین بودنمان و نبودنمان چقدر راه است

و باز حالا

اگر مردن و ماندنمان را خواستنمان تعیین می کند

چطور به راحتی می توانیم بگوییم که نمی خواهیم؟

یعنی اگر کسی گفت نمی خواهد میمیرد ؟

+ نوشته شده در جمعه 4 اردیبهشت1388ساعت 20:10 توسط نفر بعدی |

یکنواختی

آفرینش گْه ای است

که اکثرمان در آینده ی زندگی به خلقش موفق می شویم

علاوه بر گْه دیگری که به خلقش موفق شده ایم و معرف حضور هستند

چکار کنم؟

من می خواهم فقط گْه معروف را خلق کنم

نمی خواهم از این خالق تر باشم

همین یک گْه که می زنم به خلقت کافیست

همین یک بار که خالق بودم دیدم چه شد

من از این خالق تر نمی شوم

من از این می ترسم

خدایا

تو رو خدا ...

+ نوشته شده در پنجشنبه 3 اردیبهشت1388ساعت 5:15 توسط نفر بعدی |